De 30-Wear Rule van Livia Firth

20160602_113152

In het boek Slow Fashion dat ik vorige week won, stuitte ik op de 30-Wear Rule van Livia Firth. Het komt er, heel simpel, op neer dat zij iedereen aanraadt om alleen nog dingen te kopen die je zeker 30 keer zult dragen. Deze stijlvolle dame, die met haar leeftijd van 46 jaar opgroeide voor fast fashion de normaalste zaak van de wereld werd, was gewend om haar kleding uit te zoeken op basis van hoe lang het mee kon – zowel wat betreft kwaliteit als hoe lang ze het met plezier zou dragen.

Inmiddels heeft Livia consultantbureau Eco-Age opgericht, dat bedrijven helpt zich op een duurzame en innovatieve manier te ontwikkelen. Nog altijd probeert ze op dezelfde manier met het kopen van kleding om te gaan als toen ze student was en een heel jaar spaarde voor een mooie jas. Mensen zijn volgens haar niet per se rijker nu – een huis kopen is bijvoorbeeld een stuk lastiger dan toen zij jong was – maar voelen zich dat wel, omdat er op het gebied van bijvoorbeeld kleding zoveel goedkoop aanbod is, dat mensen constant kunnen kopen wat ze willen. En dat ziet zij – omwille van maker en milieu – graag anders.

Niet veel
Toen ik Livia’s advies las, dacht ik in eerste instantie: een kledingstuk 30 keer dragen? Dat is toch helemaal niet veel? Nu ben ik zelf iemand die zich regelmatig een extra keer op een dag omkleedt. Toch even iets gezelligers voor een feestje, iets comfortabelers thuis of gewoon iets warmers, luchtigers of  ja, anders. Dat maakt de kans dat ik de 30 keer dragen aantik aanzienlijk groter, toch? Maar klinkt het niet makkelijker dan het is? Ik dook mijn kledingkast in om eens te zien welke kledingstukken ik zeker weten minstens 30 keer heb aangehad.

Moeilijk
Het resultaat? Ik vind het heel moeilijk. Zoiets zou je eigenlijk een jaartje moeten turven bij alle nieuwe dingen die je koopt. Ik ben streng geweest. Bij twijfel ga ik van het slechtste uit. Van zo’n 20 à 25 kledingstukken in mijn kast (en wasmand, want ja, daar liggen de meestgedragen items natuurlijk in) weet ik heel zeker dat ik ze 30 keer heb aangehad. Dan reken ik mijn vele jassen, schoenen en pyjamashirts niet meer. Die heb ik praktisch allemaal meer dan 30 keer gedragen, al is het maar omdat ze vaak lang mee gaan (of het niet uitmaakt hoe verwassen ze zijn) en ik ze elke dag nodig heb.

Maar ik heb veel, véél meer kleding dan die 25 stuks. En dat is confronterend. Natuurlijk heb ik ook redelijk veel dingen in mijn kast die ik nog niet zo lang heb en die ik voorlopig ook niet weg zal doen. Maar ik kwam ook genoeg tegen dat de 30 keer dragen nog lang niet heeft aangetikt en dat ik nu eigenlijk al niet meer met plezier aantrek.

Opvallend is trouwens dat merk en prijs er niet per se toe doen. Ik heb twee H&M-jurkjes die ik al in de vijfde klas kocht, schoenen van Van Haren waar ik jaren veelvuldig op loop en topjes van een kledingruil die ik rechtstreeks vanuit de was weer aantrek. Maar dat zijn natuurlijk wel de standvastige overblijfsels van een berg aan voortijdig verwassen en verstoten soortgenoten.

Afweging
De 30-Wear Rule heeft veel voordelen. Je moet echt goed nadenken voor je iets aanschaft. Afwegen of je die hippe top koopt omdat ermee dood wordt gegooid op straat of omdat het echt heel goed bij jouw figuur, stijl en de rest van je garderobe past. Kleding die je niet kunt combineren blijft waarschijnlijk in je kast liggen, net als iets waar je je net niet lekker in voelt. Ook enige kwaliteit is gewenst, anders overleeft je nieuwe aanwinst de benodigde wasbeurten niet. Voor mij persoonlijk kan het helpen om overbodige kringloopkoopjes tegen te gaan. Die hoef ik én om de centen én om eerlijkheidsredenen niet te laten liggen, maar van een kast vol tweedehands miskopen word ik toch ook niet vrolijk.

Een nadeel is dat kleding – of eigenlijk ikzelf – erg onvoorspelbaar kan zijn. Ik heb een jack dat ik erg enthousiast kocht, nooit droeg en na een jaar opeens praktisch aan mijn lichaam gekleeft zat. Met de beste wil van de wereld kun je soms niet voorspellen hoe lang je blij zult zijn met een outfit. Maar ik denk dat oefening kunst baart en je met kritische vragen aan jezelf een heel eind komt.

Bovendien kun je het jezelf makkelijk maken: hoe minder je koopt, hoe groter de kans dat je wat je wel hebt 30 keer draagt. Er zijn natuurlijk uitzonderingen: galajurken, héél hoge hakken.. sommige momenten vragen om gelegenheidskleding waar je niet de volgende dag in naar de bakker hobbelt. Natuurlijk kun je je daar wel bij afvragen of je er dan zes soorten van nodig hebt, of dat één of twee ook genoeg is. Bij dit soort dingen vind ik dat je ook mag samenwerken: ruil ze & leen ze uit. Zo kom je samen misschien wel aan die dertig keer!

Actie
Deze maand wil ik elke dag iets aanhebben wat ik zeker nog geen 30 keer gedragen heb. Misschien kan ik zo weer ‘refrienden’ met een aantal van de verloren zielen in mijn kast. De kleding waar het echt niet meer mee gaat klikken, mag linea recta naar een kledingruil of de kringloop. Dan kunnen die stukken hun geluk bij een ander beproeven.

Ook wil ik een tijdje mijn kleedgedrag bij te houden. Wat draag ik eigenlijk en hoe vaak? Ik heb een prachtig excel-bestandje aangemaakt en ga gewoon eens turven. Ik ben benieuwd wat dat oplevert.

En jij? Heb jij ook kledingstukken waarin je praktisch lééft? En zou de 30-Wear Rule iets voor jou zijn?

Bron: Safia Minney – Slow Fashion

 

 

Advertenties

12 thoughts on “De 30-Wear Rule van Livia Firth

  1. daenelia

    Ik ben van dezelfde generatie als die mevrouw en ik merk niks van fast fashion. Maar goed. Ik heb dan ook nog een degelijke jas en broek van mijn moeder (het is triest) die ik nu nog aankan. Dus die zijn ondertussen wel 30 jáár gedragen, geen 30x. Maar dat heet vintage dus dat kan.
    Als je goede kwaliteit koopt, en zelf ook een beetje kunt repareren, én ook weet waar de beste kleermaker zit, dan kunnen je kleren heel lang meegaan. Ik geef het eerlijk toe: meer dan 8 kledingstukken koop ik niet per jaar (ondergoed uitgezonderd, want dat is gewoon anders). En weet je: dat kan prima. Ik gooi ook pas iets weg als het onrepareerbaar stuk is.

    Like

    • KouweKleren

      Dat klinkt precies als wat Livia uitdraagt en als een voorbeeld voor velen, zeker ook voor mij! Al ben ik absoluut geen weggooider, een koper ben ik wel. Een goede motivatie om te investeren in echt mooie spullen, want die kunnen zo nog generatie mee, dat blijkt maar weer. Fijn toch, om alles volledig te gebruiken?

      Like

  2. Hilde

    Ik vind het een verhaal van vallen en opstaan. We zijn zo geconditioneerd om dingen te kopen. Onlangs bracht ik een zak kleren naar H&M (zij recycleren ze) en in ruil kreeg ik een kortingsbon die ik uiteraard meteen wilde opmaken op de meisjesafdeling, voor een cadeautje voor mijn dochter. Het viel me moeilijk om aan de lokroep te weerstaan en ik voelde me zelfs een beetje gefrustreerd omdat ik niets kocht. Dat is toch gek? Mijn dochter vond het overigens geweldig dat ik haar die dag van school kon ophalen, en was dus minstens even blij met deze verrassing als met een nieuw jurkje. Vooral dat moet ik onthouden, als ik me weer eens wil laten gaan in een kledingwinkel!

    Like

    • KouweKleren

      Wat een mooi voorbeeld Hilde! Ik wil hier ook zeker niet pleiten voor het platleggen van de economie door niets meer te kopen hoor. We zijn inderdaad nogal gewend om te kopen en dat ook te koppelen aan een goed gevoel. Maar misschien kunnen we dat blije gevoel inderdaad proberen te krijgen van andere, echt waardevolle dingen als het ophalen van een verraste dochter en verder alleen de dingen kopen waarvan niet alleen het koopmoment voldoening geeft, maar vooral de heel lange periode dat we het nog met plezier dragen.

      Like

  3. saradubbeldam

    Yeahhhh love Livia!!! Wat een inspirerende vrouw. En wat een goede regel, inderdaad. Mij helpt het heel erg sindsdien ik deze regel probeer te handhaven. Het zorgt er (waarschijnlijk, bij mij iig) voor dat je veel meer basic items koopt en veel vaker de items laat hangen waarvan je dat-meisje-met-dat-bizarre-jasje of die-chick-met-die-knalgoede-glitterschoenen zou worden. En het zorgt ervoor dat ik ga nadenken over kwaliteit vs. kwantiteit: ik wil best meer geld uitgeven voor een item waarvan ik weet dat ik er zo verliefd op ben dat ik het heel vaak ga dragen, in plaats van 30x cheap-ass spulletjes te kopen die ik maar 3 keer ga dragen, of het nu om de rotkwaliteit of de trendgevoeligheid is.

    Like

    • KouweKleren

      Haha, af en toe de glitterschoenen moet kunnen, maar wel fijn als je ze dan daadwerkelijk ergens bij aan kunt trekken. Livia is voor mij het perfecte voorbeeld om mezelf in te prenten dat het de kwaliteit en niet de kwantiteit is die je tot een stijlvolle garderobe brengt, ik blijf haar lekker volgen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s