Ik zit op #Instagram #experimentje

Toen ik laatst foto’s van Blijmakers postte, vroeg Suzanne, beter bekend als de Kleine Wereldverbeteraar, me waarom ik dit niet via Instagram deelde. Ik had mijn twijfels, er zijn al zoveel sociale media om bij te houden dat ik me altijd een beetje probeer te beperken. Twitter mag volgens de echte kenners dan passé zijn, ik vind het vooral handig om snel in contact te komen met mensen over de hele wereld – zo moest ik voor mijn stage ooit film- en fotorechten van Mexicanen en Japanners zien te bemachtigen die mooi alleen op Twitter reageerden. Facebook gebruik ik privé vooral als wat-is-er-te-doen-kalender en het kan leuke en interessante discussies losmaken.

Toch wil ik Instagram een kans  geven. Het is lekker direct en biedt in elk geval weer een nieuwe manier om in contact te komen met allerlei andere mensen – al ben ik bang dat als zelf ik als cyberoma me op dit terrein begeef, de jeugd niet weet hoe snel ze weg moeten wezen, haha.

In elk geval: de blijmakers zijn vanaf nu te vinden onder de naam KouweKleren. Voor wie daar niet aan wil, zal ik ze eens in de zoveel tijd gewoon nog hier delen ook. #Iedereentevreden?

Pickles maken! #firsttime #newbee #pickleperfect #instockcooking #yum

A post shared by Hermien (@kouwekleren) on

 

Advertenties

If the world were 100 people…

Dit filmpje verbeeldt prachtig hoe sommige essentiële zaken in de wereld verdeeld zijn. Good Magazine – neem er een kijkje, het is de moeite waard- is niet de eerste die met zoiets komt, maar ik was toch weer onder de indruk. De wereld kan een haast ondoordringbare kluwe ellende lijken, dus een beetje overzicht scheppen kan absoluut geen kwaad. Helaas kon ik het filmpje later niet meer terug vinden (vervloekt zijt gij, oh facebook), maar vandaag kwam ik het weer tegen! Om het niet weer kwijt te raken, deel ik het hier met jullie.

Vooral de laatste zin pakte me. Natuurlijk zou de boel makkelijker en overzichtelijker zijn als we hier maar met zijn honderden rondbanjerden. Maar juist omdat het over zoveel meer individuen gaat die proberen een menswaardig en leefbaar bestaan op te bouwen, zouden we ons toch eigenlijk nog veel drukker moeten maken om ongelijkheid? Samen met de óók veel meer (en samen staan we sterk toch?)  mensen die het net als ik wel enorm getroffen hebben.

Ik besef namelijk vooral dat ik me over de onderwerpen in dit filmpje eigenlijk nooit druk heb hoeven maken. Ik heb nooit getwijfeld aan het dak boven mijn hoofd, kreeg een minimumloon, het maakt niet uit welke religie ik aanhang, met mijn Nederlandse paspoort kom ik eigenlijk elk land binnen en ik spoel de wc door met water dat ik ook zou kunnen drinken. Alleen de wi-fi in mijn studentenhuis laat wel eens te wensen over, maar dat komt toch vooral omdat alle huisgenoten zich met een smartphone, laptop en vooruit, vaak ook nog een tablet op het netwerk verdringen.

Dit filmpje krijgt een gekoesterd plekje in mijn digitale archief, voor de momenten dat ik een steuntje in de rug nodig heb om toch die kleine volgende stap naar meer gelijkheid te zetten.