Ik zit op #Instagram #experimentje

Toen ik laatst foto’s van Blijmakers postte, vroeg Suzanne, beter bekend als de Kleine Wereldverbeteraar, me waarom ik dit niet via Instagram deelde. Ik had mijn twijfels, er zijn al zoveel sociale media om bij te houden dat ik me altijd een beetje probeer te beperken. Twitter mag volgens de echte kenners dan passé zijn, ik vind het vooral handig om snel in contact te komen met mensen over de hele wereld – zo moest ik voor mijn stage ooit film- en fotorechten van Mexicanen en Japanners zien te bemachtigen die mooi alleen op Twitter reageerden. Facebook gebruik ik privé vooral als wat-is-er-te-doen-kalender en het kan leuke en interessante discussies losmaken.

Toch wil ik Instagram een kans  geven. Het is lekker direct en biedt in elk geval weer een nieuwe manier om in contact te komen met allerlei andere mensen – al ben ik bang dat als zelf ik als cyberoma me op dit terrein begeef, de jeugd niet weet hoe snel ze weg moeten wezen, haha.

In elk geval: de blijmakers zijn vanaf nu te vinden onder de naam KouweKleren. Voor wie daar niet aan wil, zal ik ze eens in de zoveel tijd gewoon nog hier delen ook. #Iedereentevreden?

Pickles maken! #firsttime #newbee #pickleperfect #instockcooking #yum

A post shared by Hermien (@kouwekleren) on

 

3 Maanden bloggen

Ik vier graag feestjes en als ik er geen reden voor heb, verzin ik die gerust zelf. Zo vier ik met mijn vriend elk jaar op 18 februari dat Pluto op die dag werd ontdekt. Een prachtig excuus om uit eten te gaan of sushi te eten in bed (en natuurlijk naar de sterren te kijken). Die feestjesverzindrift heb ik van mijn ouders: die vierden toen ik zes was dat we met het hele gezin samen honderd jaar werden en dat werd een ware trend in de familie. Iets met zelf de slingers ophangen…

Vandaag heb ik wel degelijk iets te vieren: ik blog drie hele maanden! Ik zie jullie meewarige blikken al voor me: drie maanden? Dat is toch nog niet zo lang? Klopt helemaal, maar toch vind ik het best een feestje waard. Ik beleef elke dag lol aan mijn blog en het heeft me nu al meer gebracht dan ik had kunnen bedenken.

hoera
Op dag 1 van mijn Plasticdieet kon ik natuurlijk geen ballon opblazen. Zie je wel dat je er creatief van wordt?  Continue reading “3 Maanden bloggen”

Plasticdieet

plasticdieet web2
Beeld: Emma  + John

De laatste maanden ben ik bewust bezig met het scheiden van plastic, iets wat in Leiden helaas nog niet zo normaal is als in veel andere gemeenten. In behoorlijk wat plaatsen wordt plastic tegenwoordig opgehaald, naast oud papier, gft- en restafval. In Leiden moeten we het doen met 15 plasticcontainers in de hele stad, tegenover tientallen voor restafval in de binnenstad alleen al. Jammer, want ik weet zeker dat een hoop recyclebaar spul op deze manier in de verbrandingsoven belandt. Tot voor kort wist ik namelijk helemaal niet dat plastic apart kon worden ingeleverd en dat geldt voor heel veel Leidenaren met mij, vermoed ik. Continue reading “Plasticdieet”

Waarom ik geen vegetariër ben

Een kleine bekentenis: ik eet vlees. Niet veel, maar toch. Kun je over duurzaamheid en eerlijk(er) leven en consumeren schrijven als er wel eens een dier op je bord ligt? Sommige mensen zullen vinden van niet. Ik doe het toch. En ik wil best uitleggen waarom.

Ten eerste ben ik deze blog niet begonnen omdat ik een expert ben op het gebied van groen, eerlijk of duurzaam leven. Verre van. Ik ben keurig opgevoed met de regel dat lichten uit horen als je niet in een kamer bent, je nadenkt voor je de koelkast opendoet zodat je alles in één keer kan pakken of terugzetten en ik zal nooit maar dan ook nooit afval op straat gooien, zelfs niet op Koningsdag. Ik ben juist gaan schrijven om mezelf te dwingen meer te leren over duurzame en eerlijke kleren. En wie zich daar eenmaal in stort kan zich bijna niet onttrekken aan duurzaamheid op andere vlakken, bijvoorbeeld afval & voedsel. Ik leer elke dag bij en misschien sta ik over een jaar wel supergroen in het leven. Zo ver is het nog niet. Continue reading “Waarom ik geen vegetariër ben”

Likeur & inmaken (+cointreau recept!)

Sinds dit voorjaar heb ik een nieuwe hobby: likeurtjes brouwen. Geen zorgen, ik ben geen illegale alcoholstokerij begonnen, maar maak likeur op basis van jonge jenever of inmaakbrandewijn die ik keurig bij de slijter haal. Inmiddels heb ik Tia Maria en cointreau in de kast staan en heb ik plannen voor allerlei andere varianten. Lekker bij de koffie, door een toetje of natuurlijk in een mixdrankje (al is dat laatste bijna zonde). En het is een ideaal cadeautje voor bij een etentje of housewarming.

Jam
Ook het jam maken heb ik kortgekleden ontdekt (het begon met de perenjam met kaneel, van Renate, jummm). Ik wist niet dat dat zo ongelofelijk makkelijk was. En enorm lekker natuurlijk. Ik koop graag grote hoeveelheden fruit (en groenten) in op de markt. Dat is niet alleen voordelig, maar ook  lekker niet verpakt in overbodige lagen plastic en op schaaltjes die comfortabeler zijn dan mijn eigen bed. Alles kan hoppa, rechtstreeks mijn retro fruitnet of linnen tas in. Maar soms krijg ik de hoeveelheden niet helemaal verwerkt voor de boel niet goed meer is. Dan is jam maken een ideale oplossing. Maar om nou een eindeloze perenjamvoorraad te hebben is ook weer wat overdreven, zeker gezien het beperkte aantal vierkante meters waarop ik leef.

Daarom ben ik dolblij de variatie die deze twee kookboeken me bieden: Instock Cooking, waarin haarfijn wordt uitgelegd hoe je voedsel kunt inmaken, invriezen, pekelen, drogen, fermenteren en zelfs roken en het kookboek Jam & Zuur van blogster Philippine van der Goes, waar volop inspiratie voor zowel jam als ingemaakte groenten en een recept voor ketchup te vinden zijn. Met een beetje moeite hoef ik straks nooit meer iets eetbaars weg te doen.

instockink - jamzuur Continue reading “Likeur & inmaken (+cointreau recept!)”

Er was er een jarig hoera, hoera (en de bieb is geopend)

slingers verjaardag.jpg

Ik kom er op terug: laatst schreef ik dat de voorbereidingen voor een verjaardag nog leuker zijn dan de dag zelf, maar dat is niet waar. Maandag werd ik 25 en dat was zo’n heerlijke dag, dat ik er nu nog steeds van zit te stralen. Gisteren werd ik door zoveel vreemde mensen op straat begroet en toegelachen dat ik begon te denken dat er iets geks met me was, tot ik me bedacht dat ik zelf al de hele dag met een enorme glimlach op mijn hoofd rondstapte. Blijkbaar is dat aanstekelijk (tip!). Continue reading “Er was er een jarig hoera, hoera (en de bieb is geopend)”